compliance

Kody QR DPP na etykietach: URL, GTIN i zasady oznaczeń

Co zapisać w kodzie QR paszportu produktu, jak wykorzystać GTIN i GS1 Digital Link oraz co sprawdzić przed wydrukowaniem etykiet.

6.03.2026 · 8 min czytania · InfoDPP

Normy DPP, 16 lipca 2026 r.: odniesienia do EN 18219 i EN 18220 (wraz z czterema innymi normami horyzontalnymi DPP) są już opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE decyzją (UE) 2026/1736. Decyzja nie czyni jednak kodu QR obowiązkowym w każdym sektorze ani nie zastępuje sektorowych reguł miejsca i formatu nośnika. Co obejmuje decyzja →

Wdrożenie dla baterii, stan na 9 października 2026 r. Przewodnik rejestru v1.03 z 16 września wskazuje identyfikator produktu jako adres https w formacie JTC 24, z limitem 2000 znaków. Identyfikator zapisany w nośniku i dane rejestracji muszą być zgodne. Stwierdzenie o braku katalogu semantycznego baterii opisuje tę wersję przewodnika, a nie bieżącą dostępność rejestru. Webinar z 30 września zapowiada kolejne specyfikacje dotyczące baterii. Instrukcja rejestru v1.03.

Dlaczego kody QR są ważne w projektach DPP

Dla większości producentów najbardziej widocznym elementem wdrożenia Cyfrowego Paszportu Produktu jest nośnik danych, często kod QR. Zależnie od właściwych przepisów sektorowych taki nośnik może znajdować się na produkcie, dołączonej etykiecie, opakowaniu albo w dokumentacji towarzyszącej.

Warto jednak pamiętać o podstawowym rozróżnieniu:

Kod QR jest nośnikiem danych, a nie całym Cyfrowym Paszportem Produktu.

Oznacza to, że samo umieszczenie QR na produkcie nie jest równoznaczne z wykonaniem pełnego obowiązku DPP. Kod musi prowadzić do dostępnego paszportu, powiązanego z właściwym identyfikatorem i zawierającego wymagane dane produktu.

Co wynika z przepisów

W kontekście ESPR i powiązanych regulacji sektorowych należy rozróżnić następujące elementy:

produkt może wymagać nośnika danych,
nośnik danych musi prowadzić do odpowiedniej informacji cyfrowej,
sam DPP to uporządkowany zbiór danych o produkcie, do którego prowadzi nośnik.

Dlatego gdy firma pyta: „czy wystarczy sam QR?”, poprawna odpowiedź najczęściej brzmi: nie, nie sam QR.

Kod QR umożliwia dostęp do paszportu. Trzeba też ustalić, jak nadawać identyfikatory produktów, sprawdzać jakość danych i gdzie je przechowywać. Ważne jest również wskazanie, kto odpowiada za ich aktualizację.

Jak powiązać kod QR z paszportem

W praktyce dobre wdrożenie zwykle składa się z czterech elementów:

Identyfikator: np. GTIN oraz w razie potrzeby numer partii lub numer seryjny
URL: link zakodowany w QR
Serwer docelowy lub resolver: system, który udostępnia dane albo kieruje do właściwego miejsca
Dane paszportu: informacje o produkcie dostępne pod adresem wskazanym w kodzie

Sama możliwość zeskanowania kodu nie wystarczy. Trzeba też sprawdzić, czy udostępniane dane i sposób dostępu spełniają właściwe wymagania.

Standardy nośnika danych (EN 18220 / EN 18219)

EN 18220 dotyczy nośników danych, a EN 18219 unikalnych identyfikatorów.

Odrębny projekt zmienia odniesienia dla baterii

Na slajdzie 8 webinaru dotyczącego baterii z 30 września opisano projekt aktu delegowanego, który zmieniłby art. 77 ust. 3, wskazując EN 18220:2026 dla kodów QR i EN 18219:2026 dla unikalnych identyfikatorów lub normy równoważne. Według prezentacji projekt opublikowano do konsultacji 29 września, a przyjęcie i publikację aktu przewidziano na 2027 r. Te daty opisują projekt i plan, a nie obowiązującą zmianę prawa.

Projekt stanowi część aktu dotyczącego parametrów użytkowych i trwałości baterii przemysłowych, ale proponowana zmiana odnosi się do przepisu o identyfikacji paszportów baterii. Nie oznacza nowego obowiązku paszportu wyłącznie dla baterii przemysłowych ani zmiany zasad wszystkich paszportów produktów. Art. 77 ust. 3 obecnie odwołuje się do serii ISO/IEC 15459 lub norm równoważnych.

W specyfikacjach i umowach dotyczących baterii wskaż osobno normy, do których odwołują się obecne przepisy, i odniesienia proponowane w projekcie zmiany. Domniemanie zgodności wynikające z decyzji (UE) 2026/1736 dotyczy tylko wymagań ESPR objętych tymi normami. Decyzja nie zmienia rozporządzenia bateryjnego.

Dokąd powinien prowadzić kod QR

W większości nowoczesnych wdrożeń QR prowadzi do adresu URL, na przykład:

https://resolver.example.com/01/05901234123457

Taki adres może następnie kierować do:

widoku paszportu dla użytkownika,
danych w formacie do odczytu maszynowego,
albo warstwy pośredniej, która decyduje, jaki widok lub format danych zwrócić.

To jeden z powodów, dla których trwałość adresu URL jest tak ważna dla DPP: kiedy kod zostanie już wydrukowany na produkcie lub opakowaniu, późniejsza zmiana linku jest kosztowna.

Praktyczne zasady dla etykiet w 2026

Dokładne wymogi mogą różnić się między kategoriami produktów, ale producenci przygotowujący etykiety z dostępem do DPP już teraz powinni pracować według takich kryteriów:

1. Sprawdź czytelność kodu w warunkach użytkowania

Kod QR powinien pozostać czytelny w środowisku, w którym produkt jest sprzedawany, używany, serwisowany lub sortowany do recyklingu.

Sprawdź co najmniej:

kontrast druku,
rozmiar fizyczny,
margines bezpieczeństwa wokół kodu,
umieszczenie na powierzchni płaskiej lub zakrzywionej,
skuteczność skanowania zwykłym smartfonem.

2. Wybierz trwałe umiejscowienie

Oznaczenie powinno wytrzymać przewidywane użytkowanie przez okres wymaganej dostępności paszportu.

Warto uwzględnić:

ścieranie,
wilgoć,
temperaturę,
zginanie lub marszczenie,
zgodność z materiałem powierzchni.

3. Używaj trwałych adresów URL

Nie drukuj eksperymentalnych linków, które po starcie trzeba będzie wymienić. Adres zapisany w drukowanym kodzie powinien pozostać dostępny także po zmianie systemu lub dostawcy usługi.

4. Przetestuj kod na kolejnych etapach obrotu produktem

Kod, który działa w biurze projektowym, może zawieść w magazynie, sklepie, serwisie albo po transporcie.

Produkt, opakowanie czy dokumentacja?

Prawidłowe umiejscowienie może zależeć od przepisów właściwych dla produktu, ale z praktycznego punktu widzenia najczęściej istnieją cztery warianty:

na samym produkcie: najlepsze dla trwałej dostępności, jeśli jest to fizycznie możliwe,
na dołączonej etykiecie: dobre, gdy powierzchnia produktu nie nadaje się do oznaczenia, ale etykieta pozostaje przy produkcie,
na opakowaniu: łatwiejsze do druku, ale może zostać utracone po zakupie lub wyrzuceniu,
w dokumentacji towarzyszącej. Taki wariant można zastosować tylko wtedy, gdy dopuszczają go właściwe przepisy.

Właściwa odpowiedź zależy od kategorii produktu. Nie warto uogólniać jednej zasady na wszystkie sektory.

Najczęstsze błędy producentów

Błąd 1: traktowanie QR jako całego projektu zgodności

Kod QR musi prowadzić do dostępnych i aktualnych danych paszportu. Sam wydrukowany kod nie zapewnia zgodności.

Błąd 2: używanie krótkoterminowego URL-a kampanijnego

Linki marketingowe się zmieniają. Adres umieszczony na produkcie musi pozostać dostępny przez wymagany okres.

Błąd 3: ignorowanie struktury identyfikatora

Niespójne zasady nadawania identyfikatorów utrudniają tworzenie kolejnych paszportów i przypisanie ich do właściwych produktów.

Błąd 4: druk przed testami

Nawet drobny problem z kontrastem, laminatem, wielkością albo położeniem może uniemożliwić odczyt kodu.

Błąd 5: założenie, że jeden model etykiety pasuje do wszystkich rynków

Język, praktyki opakowaniowe i warunki użytkowania mogą różnić się między rynkami oraz sektorami.

Co testować przed drukiem na większą skalę

Zanim zatwierdzisz pełną produkcję etykiet, sprawdź:

szybkość skanowania na iPhone i Androidzie,
czytelność w jasnym i słabym świetle,
czytelność po transporcie i narażeniu na ścieranie,
czy URL otwiera się poprawnie za każdym razem,
czy strona docelowa zawiera właściwe dane paszportu,
czy kod prowadzi do danych właściwej partii lub sztuki, jeśli taki poziom identyfikacji jest wymagany.

To szczególnie ważne, bo drukowane kody silnie wiążą produkt z danym linkiem: poprawienie błędu przed drukiem kosztuje mniej niż wymiana gotowych etykiet.

Zalecana kolejność prac

Prace nad etykietami możesz ułożyć w następującej kolejności:

zdefiniuj strukturę identyfikatorów,
przygotuj paszport lub jego wersję próbną,
ustal docelowy adres URL,
przetestuj QR w realnych warunkach druku,
zatwierdź projekt etykiety dopiero po walidacji technicznej,
ustal, kto odpowiada za późniejsze aktualizacje danych docelowych.

Taka kolejność pozwala wykryć problemy z odczytem lub dostępem do danych przed wydrukowaniem etykiet.

Kod QR a pełny obowiązek DPP

To najważniejszy wniosek z perspektywy zgodności:

QR = widoczny nośnik danych,
URL = ścieżka dostępu,
rekord cyfrowy = treść paszportu,
zasady utrzymania danych = utrzymanie zgodności w czasie.

Wdrożenie musi uwzględniać wszystkie te elementy, nie tylko sam kod na etykiecie.

Czytaj dalej

Oficjalne źródła

Chcesz zobaczyć, jak działa paszport produktu po zeskanowaniu kodu QR? Wypróbuj OriginPass.eu i przygotuj przykład dla swojego produktu.

← Wróć do Bloga