regulations

ESPR 9 lutego 2026: niesprzedana odzież, dodatki i obuwie

Co zmieniły akty ESPR z 9 lutego 2026 dla niesprzedanej odzieży, dodatków odzieżowych i obuwia, oraz czego nie zmieniły dla DPP.

18.03.2026 · 6 min czytania · InfoDPP

Dlaczego 9 lutego 2026 ma znaczenie

9 lutego 2026 Komisja Europejska przyjęła dwa akty wtórne powiązane z ESPR dotyczące niesprzedanej odzieży konsumenckiej, dodatków odzieżowych i obuwia: jeden delegowany i jeden wykonawczy.

To ważny sygnał wdrożeniowy. Nie należy go jednak odczytywać jako pełnego kamienia milowego dla Cyfrowego Paszportu Produktu.

Praktyczne znaczenie tej aktualizacji jest podwójne:

pokazuje, że ramy ESPR przechodzą w bardziej operacyjną fazę,
pokazuje też, że obowiązki dotyczące niszczenia i raportowania o niesprzedanych produktach nie są tym samym co obowiązki DPP.

Co zmieniło się 9 lutego 2026

Komisja przyjęła:

akt delegowany określający odstępstwa związane z zakazem niszczenia niesprzedanej odzieży konsumenckiej, dodatków odzieżowych i obuwia,
akt wykonawczy określający szczegóły i format raportowania informacji o niesprzedanych produktach wyrzucanych jako odpady z tej samej grupy.

Innymi słowy, pakiet z lutego dotyczy tego, jak firmy mają postępować z pewnymi niesprzedanymi produktami konsumenckimi i jak mają raportować informacje na ich temat. Nie jest to ani finalna reguła paszportowa dla całego rynku, ani format samego DPP.

Jaki zakres produktów to naprawdę obejmuje

Tutaj precyzyjne nazewnictwo ma znaczenie.

Aktualizację z lutego 2026 należy czytać przez konkretny zakres:

odzież,
dodatki odzieżowe,
obuwie.

To bardziej precyzyjne niż wrzucanie wszystkiego do szerokiego worka „tekstylia”.

Część firm z sektora tekstylnego jest objęta tym pakietem wdrożeniowym. Jednak prawny zakres tych aktów jest węższy i bardziej konkretny niż ogólna etykieta „tekstylia”.

Co to zmienia w praktyce

Dla firm objętych tym zakresem lutowe akty mają znaczenie, bo uszczegóławiają część wdrożenia ESPR.

Najbezpieczniejsza praktyczna interpretacja jest taka:

zakaz niszczenia dla objętych produktów wchodzi w realną fazę stosowania,
obowiązki sprawozdawcze dostają bardziej konkretny format raportowania,
zespoły produktowe, magazynowe i ds. zgodności powinny rozdzielić te obowiązki od szerszego planowania DPP.

To właśnie taki krok regulacyjny, który zasługuje na uwagę, ale nie na wyolbrzymianie.

Co lutowe akty doprecyzowują

Te akty nie tworzą jeszcze pełnego modelu DPP, ale doprecyzowują kilka praktycznych elementów wdrożenia:

akt delegowany wyjaśnia, w jakich uzasadnionych sytuacjach zniszczenie niesprzedanych produktów może być jeszcze dopuszczalne, na przykład ze względów bezpieczeństwa albo z powodu uszkodzenia produktu,
akt wykonawczy wprowadza ujednolicony format raportowania danych o niesprzedanych produktach wyrzucanych jako odpady; chodzi więc o format sprawozdawczy, a nie o format DPP,
ten format odnosi się do informacji, które firmy mają ujawniać o skali wyrzucania niesprzedanych produktów, a nie do danych paszportowych produktu,
z komunikatu Komisji wynika, że ten format raportowania ma być stosowany od lutego 2027, aby firmy miały czas na dostosowanie procesów raportowych,
osobno, z tego samego komunikatu wynika, że zakaz niszczenia dla dużych firm zaczyna działać od 19 lipca 2026, bo to inny obowiązek niż samo raportowanie,
te daty są więc różne, ponieważ jedna dotyczy stosowania zakazu niszczenia, a druga stosowania formatu raportowania.

Czego to nie zmienia dla DPP

Akty z lutego 2026 same w sobie nie tworzą:

finalnego międzysektorowego obowiązku DPP,
pełnego modelu danych paszportowych dla wszystkich sektorów,
publicznego rejestru DPP,
finalnego standardu identyfikatorów dla wszystkich grup produktowych ESPR,
ogólnego terminu DPP dla całego rynku tekstylnego.

Jeżeli więc firma pyta: „czy 9 lutego 2026 oznacza, że pełne ESPR DPP jest już ustalone?”, odpowiedź brzmi nie. Warto jednak podkreślić, że potwierdzone mandaty DPP istnieją już poza ramami ESPR: Rozporządzenie (UE) 2023/1542 o bateriach wyznacza najbliższy potwierdzony termin, bo battery passport staje się obowiązkowy od 18 lutego 2027 dla kategorii objętych art. 77; Rozporządzenie (UE) 2026/405 o detergentach wprowadza DPP od 23 września 2029; a Rozporządzenie o bezpieczeństwie zabawek od 1 sierpnia 2030. Te odrębne obowiązki obowiązują niezależnie od harmonogramu aktów delegowanych ESPR.

Dlaczego to nadal ważny krok we wdrażaniu ESPR

Choć nie jest to akt DPP w ścisłym sensie, nadal jest to jeden z najczytelniejszych potwierdzonych kroków wdrożeniowych od wejścia ESPR w życie.

To ważne, ponieważ pokazuje, że:

Komisja przechodzi od prawa ramowego do wykonania,
zaczynają pojawiać się operacyjne reguły sektorowe,
zespoły powinny oczekiwać kolejnych bardziej szczegółowych aktów delegowanych i wykonawczych.

Dlatego najlepiej traktować to jako konkretny krok we wdrażaniu ESPR, a nie dowód, że cały system DPP jest już gotowy.

Co firmy powinny zrobić teraz

Jeżeli działasz w tym obszarze produktowym, rozsądne kolejne kroki to:

Wyraźnie rozdzielić strumienie prac — zgodność w obszarze niszczenia i raportowania o niesprzedanych produktach nie może być mylona z wdrażaniem DPP.
Zmapować dokładny zakres produktów — tam, gdzie to możliwe, używać precyzyjnego zakresu: odzież, dodatki odzieżowe i obuwie.
Sprawdzić gotowość raportową — ocenić, czy zespoły od zapasów, ERP, zrównoważonego rozwoju i zgodności regulacyjnej są gotowe do zbierania i publikowania wymaganych informacji o niesprzedanych produktach wyrzucanych jako odpady.
Nie zatrzymywać prac nad DPP — lutowy pakiet nie usuwa potrzeby przygotowania identyfikatorów, danych produktowych i identyfikowalności pod późniejsze obowiązki DPP.
Monitorować kolejne kroki wdrożeniowe — zwłaszcza akty delegowane, reguły sektorowe i szersze prace nad infrastrukturą ESPR.

Czytaj dalej

Źródła oficjalne

Potrzebujesz bezpieczniejszego odczytu tego, co pod ESPR jest już potwierdzone, a co nadal przed nami? Zacznij bezpłatnie na OriginPass.eu i uporządkuj dane produktowe pod kątem DPP bez nadmiernych deklaracji co do stanu prawa.

← Wróć do Bloga