regulations

ESPR 9 lutego 2026: niesprzedana odzież, dodatki i obuwie

Co zmieniły akty ESPR z 9 lutego 2026 dla niesprzedanej odzieży, dodatków odzieżowych i obuwia, oraz czego nie zmieniły dla DPP.

18.03.2026 · 6 min czytania · InfoDPP

Dwa odrębne obszary przepisów, stan na 18 lipca 2026 r.: akty z 9 lutego dotyczą niesprzedanych produktów, nie DPP. Późniejsza decyzja (UE) 2026/1736 przywołała sześć wspólnych norm DPP, a rozporządzenie (UE) 2026/1778 określiło zasady działania Rejestru DPP. Żaden z tych kroków nie ustanowił ogólnego terminu DPP dla tekstyliów.

Dlaczego 9 lutego 2026 ma znaczenie

9 lutego 2026 r. Komisja przyjęła dwa akty o różnych zakresach: rozporządzenie (UE) 2026/296 o odstępstwach od zakazu niszczenia oraz rozporządzenie wykonawcze (UE) 2026/2 o ujawnianiu informacji o niesprzedanych produktach konsumpcyjnych, których się pozbyto.

To ważny etap wdrażania ESPR, ale nie oznacza ustalenia wszystkich zasad Cyfrowego Paszportu Produktu.

Praktyczne znaczenie tej aktualizacji jest podwójne:

wprowadza szczegółowe zasady wykonania części obowiązków ESPR,
pokazuje też, że obowiązki dotyczące niszczenia i raportowania o niesprzedanych produktach nie są tym samym co obowiązki DPP.

Co zmieniło się 9 lutego 2026

Komisja przyjęła:

akt delegowany określający odstępstwa związane z zakazem niszczenia niesprzedanej odzieży konsumenckiej, dodatków odzieżowych i obuwia,
rozporządzenie wykonawcze (UE) 2026/2, określające szczegóły i format ujawnień o niesprzedanych produktach konsumpcyjnych, których się pozbyto, na podstawie art. 24 ESPR, nie tylko o odzieży, dodatkach i obuwiu.

Innymi słowy, pakiet z lutego dotyczy tego, jak firmy mają postępować z pewnymi niesprzedanymi produktami konsumenckimi i jak mają raportować informacje na ich temat. Nie ustala jednak ani powszechnego obowiązku paszportowego, ani formatu DPP.

Jaki zakres produktów to naprawdę obejmuje

Tutaj precyzyjne nazewnictwo ma znaczenie.

Początkowy zakres zakazu niszczenia z załącznika VII ESPR obejmuje:

odzież,
dodatki odzieżowe,
obuwie.

Zakazu nie należy zatem automatycznie odnosić do wszystkich wyrobów tekstylnych.

Ujawnianie informacji z art. 24 ma szerszy zakres: obejmuje niesprzedane produkty konsumpcyjne, których się pozbyto, nie tylko te trzy grupy. Mikroprzedsiębiorstwa i małe firmy są zwolnione, a średnie przedsiębiorstwa wchodzą do tego systemu od 19 lipca 2030 r. Ujawnienia i zakaz niszczenia należy oceniać osobno.

Co to zmienia w praktyce

Dla firm objętych tym zakresem lutowe akty mają znaczenie, bo uszczegóławiają część wdrożenia ESPR.

W praktyce oznacza to, że:

firmy muszą przygotować się do stosowania zakazu niszczenia objętych nim produktów,
firmy otrzymują wspólny format sprawozdawczy,
zespoły produktowe, magazynowe i ds. zgodności powinny rozdzielić te obowiązki od szerszego planowania DPP.

Plan prac warto więc podzielić na postępowanie z niesprzedanymi produktami, raportowanie i przygotowanie DPP.

Co lutowe akty doprecyzowują

Te akty nie tworzą jeszcze pełnego modelu DPP, ale doprecyzowują kilka praktycznych elementów wdrożenia:

akt delegowany wyjaśnia, w jakich uzasadnionych sytuacjach zniszczenie niesprzedanych produktów może być jeszcze dopuszczalne, na przykład ze względów bezpieczeństwa albo z powodu uszkodzenia produktu,
akt wykonawczy wprowadza ujednolicony format raportowania danych o niesprzedanych produktach wyrzucanych jako odpady; chodzi więc o format sprawozdawczy, a nie o format DPP,
ten format odnosi się do informacji, które firmy mają ujawniać o skali wyrzucania niesprzedanych produktów, a nie do danych paszportowych produktu,
art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2026/2 wyznacza stosowanie formatu ujawnień od 2 marca 2027 r., nie od lutego 2027 r.;
osobno, z tego samego komunikatu wynika, że zakaz niszczenia dla dużych firm zaczyna działać od 19 lipca 2026, bo to inny obowiązek niż samo raportowanie,
te daty są więc różne, ponieważ jedna dotyczy stosowania zakazu niszczenia, a druga stosowania formatu raportowania.

Czego to nie zmienia dla DPP

Akty z lutego 2026 same w sobie nie tworzą:

ostatecznego międzysektorowego obowiązku DPP,
pełnego modelu danych paszportowych dla wszystkich sektorów,
Rejestru DPP ani osobnego publicznego portalu internetowego,
ostatecznego standardu identyfikatorów dla wszystkich grup produktowych ESPR,
ogólnego terminu DPP dla całego rynku tekstylnego.

Jeżeli więc firma pyta: „czy 9 lutego 2026 oznacza, że wszystkie zasady DPP w ramach ESPR są już ustalone?”, odpowiedź brzmi nie. Warto jednak podkreślić, że obowiązki DPP zapisane w prawie istnieją już poza ramami ESPR: Rozporządzenie (UE) 2023/1542 o bateriach wyznacza najbliższy potwierdzony termin, bo paszport baterii staje się obowiązkowy od 18 lutego 2027 dla kategorii objętych art. 77; Rozporządzenie (UE) 2026/405 o detergentach wprowadza DPP od 23 września 2029; a Rozporządzenie o bezpieczeństwie zabawek od 1 sierpnia 2030. Te odrębne obowiązki wynikają z własnych przepisów, niezależnie od harmonogramu aktów delegowanych ESPR.

Dlaczego to nadal ważny krok we wdrażaniu ESPR

Lutowe akty nie dotyczą bezpośrednio DPP, ale pokazują, jak ogólne przepisy ESPR są uzupełniane szczegółowymi zasadami.

To ważne, ponieważ pokazuje, że:

Komisja przechodzi od prawa ramowego do wykonania,
przybywa szczegółowych zasad dla poszczególnych grup produktów,
zespoły powinny oczekiwać kolejnych bardziej szczegółowych aktów delegowanych i wykonawczych.

Dlatego najlepiej traktować to jako konkretny krok we wdrażaniu ESPR, a nie dowód, że cały system DPP jest już gotowy.

Co firmy powinny zrobić teraz

Jeżeli działasz w tym obszarze produktowym, rozsądne kolejne kroki to:

Wyraźnie rozdzielić obszary prac: zgodności w zakresie niszczenia i raportowania o niesprzedanych produktach nie należy mylić z wdrażaniem DPP.
Ustalić zakres każdego obowiązku osobno: załącznik VII określa początkowe grupy objęte zakazem niszczenia; ujawnienia z art. 24 mają szerszy zakres.
Sprawdzić gotowość raportową: ocenić, czy osoby odpowiedzialne za zapasy, system ERP, zrównoważony rozwój i zgodność z przepisami są gotowe do zbierania i publikowania wymaganych informacji o niesprzedanych produktach wyrzucanych jako odpady.
Nie zatrzymywać prac nad DPP: lutowy pakiet nie usuwa potrzeby przygotowania identyfikatorów, danych produktowych i identyfikowalności na potrzeby przyszłych obowiązków DPP.
Monitorować kolejne kroki wdrożeniowe: zwłaszcza akty delegowane, reguły sektorowe i szersze prace nad infrastrukturą ESPR.

Czytaj dalej

Źródła oficjalne

Przygotowania do DPP zacznij od uporządkowania danych jednego produktu. Wypróbuj OriginPass.eu i zobacz, jak przedstawić je w cyfrowym paszporcie.

← Wróć do Bloga